Bouwen in Mimili

We zijn net terug in Adelaide...na een weekje naar Mimili in het noorden van Zuid Australie. De universiteit heeft een remote construction project als onderdeel van de architectuur afdeling waarbij er projecten worden ontworpen en uitgevoerd in afgelegen locaties. Ik heb mijn studio ruimte naast het kantoor van David en Jason die de remote construction leiden dus ik hoor er veel over en het is heel gezellig om naast ze te werken maar ik was nog nooit mee geweest.

Afgelopen week was dus de kans om mee te gaan. Op het moment zijn ze bezig met een 'single-mens quarters' aan het rand van Mimili, een Aboriginal community met ongeveer 300 inwoners. Momenteel wonen de ongehuwde mannen dus nog in de familie huizen maar traditioneel zou dat niet gebeuren en straks kunnen de mannen dus in het kamp aan de rand van de stad gaan wonen. Naast het splitsen van ongehuwde mannen en vrouwen is er ook een indeling op leeftijd. Het project bestaat uit drie gebouwen, twee hoofd gebouwen voor de jongere mannen (zes per gebouw) en een tussen gebouw voor wat oudere mannen.

Mimili is ongeveer anderhalve dag rijden vanaf Adelaide en ook ver van alle bouw materialen. Daardoor is bouwen uberhaupt erg duur in de Aboriginal communities. De APY lands mag je alleen in met een permit. Veel eerdere bouwprojecten hebben een verkeerde aanpak gehad door niet te kijken naar specifieke eisen van een Aboriginal community en waren niet gemaakt voor het harde woestijn klimaat. Hierdoor, en ook om studenten de mogelijkheid te bieden om te ontwerpen, en te bouwen is de remote construction project op gezet. Er staat in de huidige DOMUS (no 927) een artikel over de remote construction project...

In ieder geval...David heeft een week voor dat we zouden gaan een hart aanval gehad...en het gaat heel goed mte hem maar toch enigzins geluk dat het hier was en niet terwijl we aan het bouwen waren. Dus heeft Jason vorige week alles geregeld en hebben we wat mensen bij elkaar getrommeld. Gelukkig heeft Maarten ook besloten om mee te gaan op het laatste moment want het is echt wel een unieke kans. Uiteindelijk zijn we met zn achten weg gesweest van zowel architectuur, planning, industrieel ontwerpen en art.

Zaterdag oschten hebben we al het gereedschap en kampeer spullen ingepakt (en heel veel dekens want het is overdag wel warm maar 's-nachts rond het vriespunt) We zijn de eerste dag tot Woomera gereden, een soort raar dorp waar vroeger de kernproeven werden afgeschoten de woestijn in (er was toch niets in het midden van Australie...) We kwamen er rond een uur of acht / half negen aan en na wat rond rijden in een totaal verlaten plaats...echt niemand op straat en nogal een soort doolhof achtige opzet van de plaats vonden we de lokale pub (met een dichte keuken) Zelf maar wat in elkaar geflansd en een eerste frisse nacht op de camping in Woomera,

's-Ochtends voreg op en onderweg bij een road house ontbeten (acht mensen tegelijk was iets te veel voor de vriendelijke bediening...haha) Maar wel grappig...zo'n outback roadhouse met de nieuwste uitgave van de "TRUCKs en other big equipment" Echt te grappige bladen vol road trains...en alle mogelijke accesoires, dat zijn ook de meest voor komende klanten in de afgelopen plaatsen; grote road trains met drie aanhangers die keihard door het landschap racen.

We zijn door gereden tot net na de afslag naar Mimili en hebben gekampeerd in een rivierbedding naast de spoorweg brug van de Ghan (trein van Adelaide naar Darwin). De volgene ochtend naar Mimili...even de bierflesjes begraven aangezien die niet mee mogen de APY lands in, het is een dry zone (dat wil zeggen geen alchohol) Mimili ligt ongeveer twee uur van de freeway af over een onverharde weg. Auto's die het op hebben gegeven of ongelukken hebben gehad blijven langs de weg staan...echt onvoorstelbaar...zeker een stuk of 40 auto's voor Mimili.

Het landschap doet veel danken aan delen van Botswana...rood stof, grassen en bosjes. Eenmaal op de site ontmoetten we Dave en George de 'concreters' Een grappige combo, twee cowboys; Dave had woeste lange manen, hij was de baas, hij kwam uit Alice Springs en George met dreadlocks en een bandanna(die zijn uberhaupt nog best hip in de outback) kwam uit Ierland. Ook al waren het echte cowboys werkten het heel goed met ons en legden ze veel uit en zo was iedereen vrij snel aal het werk.

Alle materialen waren nog aanwezig dus dat viel mee...Dat is blijkbaar niet altijd het geval dus moet je een beetje afwachten of alle materialen er nog liggen. Er is een man in het dorp die de baan had de machines te onderhouden die echter NIET zn werk deed dus dat betekende dat de bobcat (aarde verschuiver) het niet deed... De eerste fundering was al gedeeltelijk gedaan dus daar hebben we gewoon het zand in kruiwagens geschepd en verplaatst. Hard werken onder een warme zon...pfffttt. Heel stoffig en al veel vliegen!

Zo hebben we de hele week funderingen uitgezet, bekistingen gemaakt, pinnen in de grond geslagen, leidingen gelegd en dergelijke. De eerste fundering en de funderingen voor de toiletten hebben we gegoten. Ook indrukwekkend dat de beton leverancier met een grote roadtrain op de bouwplaats komt en daar het beton ging prepareren en toen met de grote truck zo kon manouvreren om het te gieten. 's Avonds zaten we rond het kampvuur en uiteindelijk wil je niet veel meer doen dan eten en je bed in duiken. Nog een beetje gewandeld en een heuvel beklommen waarvan je over de hele omgeving kon kijken. Uiteindelijk hadden we een tweede bobcat geregeld van 100km verder op maar de vrachtwagen die de bobcat transporteerde gef het 45 km buiten het dorp op waardoor we uiteindelijk niet de tweede fundering op tijd af konden krijgen om die ook te gieten....beetje teleurstellend maar zo gaat het op zo'n project...je moet veel geduld hebben.

Dus waren we iets eerder op de terug weg dan gedacht en zijn we via de Oodnadatta track terug gereden. Dat is een van de meest bekende 4x4 routes. Alhouwel het best in goede conditie verkeerde en een univesiteits bus met trailer er ook prima over heen ging. Mooie wisselende super droge landschappen. Maar een band van de trailer aan flarden gescheurd (gelukking want we hadden maar een extra band...bovendien wil de universiteit eigenlijk niet dat je zelf de banden verwisseld dus geven ze je een gesaboteerde krik mee (leuk idee als je in Adelaide bent maar er buiten is het natuurlijk niet zo slim...) Door gereden tot Maree waar we letterlijk zonder diesel zaten net toen we voor de benzine pomp stopten (en om half tien 's-avonds was de pomp dicht) De pub wilde nog wel wat eten in elkaar flanzen en toen heeft de helft van de groep in de bus geslapen en de andere helft in hun swag (soort bedroll oftewel canvas hoes om je matras waar je slaapzak in zit en die je over je heen dicht ritst, soms met een klein frame aan de hoofd zijde) ergens langs de weg.

Was echte een geweldige week!!! Als we de kans krijgen gaan we zeker de volgende keer weer mee. Het zou ook leuk zijn om te zien hie het er uit ziet als het stalen frame omhoog gaat. Het is namelijk allemaal stalen frame dat in de universiteit werkplaats wordt gemaakt en dan op de fundering wordt geplaatst. Was wel heel blij met een douche gister avond want een keer douchen in de week met al het stof en zweet...hmm....was wel heel lekker om weer schoon te zijn!!!

hmmm de foto's werken niet echt dus hier nog een link naar mn faceboek album,,,

http://www.facebook.com/album.php?aid=295286&id=713670127&l=1411cffa4f